Jak obliczyć prawidłową wagę ciała? - Portal FitnesswPolsce.pl

Wyszukaj w katalogu

Polecane firmy

Nautilus Polska Sp. z o.o.

PLATINUM Fitness Club

NIKU FITNESS

ROBERT ŻYSZCZYŃSKI - Prywatny instruktor kulturystyki, sportów siłowych i fitness

Poleć nas innym

Jak obliczyć prawidłową wagę ciała?

Jaka jest prawidłowa waga naszego ciała? To pytanie zadaje sobie co raz więcej osób. Przedstawimy poniżej sposoby obliczenia idealnej wagi oraz wskaźnik masy ciała. Każdy zdrowy człowiek powinien mieć proporcjonalną masę ciała do swojego wieku, wzrostu oraz typu budowy. Nie od dziś wiemy, że masa ciała ma ogromny wpływ zarówno na nasze zdrowie jak i samopoczucie. Należy ją więc systematycznie kontrolować. O tym, czy ważymy prawidłowo możemy się przekonać w prosty sposób, korzystając z przygotowanych przez lekarzy wzorów na obliczenie prawidłowej masy ciała. W ocenie wagi należy więc brać pod uwagę nie tylko wskaźniki, ale i własną budowę ciała: budowę kośćca i masę mięśniową. Osoby uprawiające sport często ważą więcej, a wcale nie są otyłe. Dzieje się tak dlatego, że zazwyczaj mają wyrobioną masę mięśniową.

1. Wskaźnik BMI - Body Mass Index (ang. wskaźnik masy ciała, w skrócie BMI; inaczej wskaźnik Queteleta II) – współczynnik powstały przez podzielenie masy ciała podanej w kilogramach przez kwadrat wysokości podanej w metrach.

BMI = waga ciała (kg) / wzrost w (m2 )

Dla osób dorosłych wartość BMI wskazuje na:

< 16,00 – wygłodzenie
16,00–16,99 – wychudzenie spowodowane często przez ciężką chorobę, anoreksję
17,00–18,49 – niedowagę1
8,50–24,99 – wartość prawidłową
25,00–29,99 – nadwagę
30,00–34,99 I stopień otyłości
35,00–39,99 II stopień otyłości
≥ 40,0 III stopień otyłości (otyłość skrajna)

Dzięki temu wskaźnikowi można wstępnie stwierdzić, czy ma się nadwagę czy niedowagę. Oznaczanie wskaźnika masy ciała ma znaczenie w ocenie zagrożenia chorobami związanymi z nadwagą i otyłością, np. cukrzycą, chorobą niedokrwienną serca, miażdżycą. Podwyższona wartość BMI związana jest ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia takich chorób. BMI jest bardzo prosty w użyciu, jest jednak dosyć niedokładnym wskaźnikiem nadwagi czy też ryzyka chorób z nią związanych. Kulturyści mogą mieć BMI wskazujące na skrajną otyłość, posiadając jednocześnie bardzo mało tkanki tłuszczowej. Związek między wielkością wskaźnika a ryzykiem chorób różni się między populacjami o różnych proporcjach ciała. I tak wśród Azjatów ryzyko cukrzycy jest znacząco wyższe przy niższych wartościach BMI. O wiele dokładniejszym (lecz trudniejszym do zmierzenia bez specjalistycznej aparatury) wskaźnikiem jest procentowa zawartość tłuszczu w organizmie. Na rynku są już dostępne wagi umożliwiające obliczenie tego współczynnika.

2. Należna masa ciała jest to masa ciała odpowiednia do wieku i płci. Należną masę ciała można obliczyć według wzoru:

Mn = dla kobiet - (wzrost w cm – 100) – 10%
Mn = dla mężczyzn - (wzrost w cm – 100) – 5%

Następnie wyznaczamy względną masę ciała – względna masa ciała (w %): masa aktualna/masa należna x 100%.

Ostatnim etapem jest interpretacja wyniku:

<90% - niedobór masy ciała,
90 – 110% - prawidłowa masa ciała,
110 – 120% - nadwaga,
>120% - otyłość.

Przykład:
mężczyzna o wzroście 175 cm i masie ciała 85 kg.
Masa należna = (175 - 100) - 0,05 x (175-100) = 75 - 3,75 = 71,25 kg
Względna masa ciała = 85 kg / 71,25 kg x 100% = 119%
Interpretacja wyniku - nadwaga.

3. Wskaźnik WHR (Waist/Hip Ratio) - jest stosunkiem obwodu tali do obwodu bioder. Wartość tego wskaźnika wykorzystuje się jako kryterium podziału na dwazróżnicowane typy otłuszczenia i otyłości:

- otyłość brzuszna (wisceralna, androidalna) typu jabłko
- pośladkowo-udowa (obwodowa, ginoidalna) typu gruszka.

Obliczamy go dzieląc obwód talii przez obwód bioder (w centymetrach):

WHR = obwód talii (cm) /obwód bioder (cm)

Interpretacja wyników:
- otyłość gynoidalna (gruszka) - gdy WHR jest niższy niż 0,8 u kobiet i 1,0 u mężczyzn
- otyłość aneroidalna (jabłko) - gdy WHR jest większy lub równy 0,8 u kobiet i 1,0 u mężczyzn.

4. Wzór Broca - Najbardziej znany i najstarszy wzór określający prawidłową (przeciętną) masę ciała. Wynik uzyskuje się poprzez odjęcie od wzrostu (wyrażonego w centymetrach) liczby 100. Wzór ma być miarodajny dla wzrostu z przedziału 160-190cm.

WB= Waga właściwa = wzrost (w cm) - 100
Waga idealna (kobiety) = waga właściwa * 0,85
Waga idealna (mężczyźni) = waga właściwa * 0,9

Wagę idealną uzyskuje się poprzez odjęcie od wagi właściwej: - 10% dla mężczyzn, - 15% dla kobiet. Waga prawie idealna to przedział między wagą idealną, a właściwą. Waga poprawna to z kolei przedział pomiędzy właściwą, a nadwagą.

Nadwaga > waga właściwa * 1.1
Otyłość > waga właściwa * 1.2

Nadwaga zaczyna się w momencie kiedy masa ciała przewyższa o 10% wagę właściwą, otyłość - o 20%.

Wskaźnik Broca-Brugsha
Idealną wagę uzyskuje się poprzez odjęcie liczby 100, 105, 110 lub 115 od wysokości ciała. To, którą z nich się odejmie zależne jest od posiadanego wzrostu.

Masa idealna:

MC = H-100 przy wysokości ciała do 164 cm
MC = H-105 przy wysokości ciała 165 - 175 cm
MC = H-110 przy wysokości ciała powyżej 175 cm
MC = H-115 przy wysokości ciała powyżej 190 cm

Przykład: wzrost 169cm
MC = H-105
169 - 105 = 64kg

5. Wzór Bernharda - wynik uzyskuje się mnożąc wzrost w cm przez obwód klatki piersiowej w cm i dzieląc to przez 240. Ważne jest w przypadku kobiet zmierzenie obwodu klatki piersiowej pod pachami lub biustem.

WB= Waga należna (kg) = wzrost (cm) * obwód klatki piersiowej (cm) / 240

Waga poprawna zawiera się w przedziale pomiędzy wagą należną a nadwagą:
Nadwaga > waga należna * 1,1
Otyłość > waga należna * 1,2